Buzul tırmaşması feat. Ekürü

20 Mayıs 2001. Havanın kapaması faaliyet programını bir gün aksattı. Saat 03:04. 4 dk lık gecikme ile 12 kişilik zirve ekibi, tümüyle hazır.

Kamp yerimiz öküz yatağında. 1 saatlik bir yoldan sonra büyük buzulun altındayız. Kar kötü, çok batıyor.

Kramponları takıyoruz. Benimki baglamalı krampon, bence daha iyi. Buzul pek açık değil. Gece iyi kar yagdı. Ama hava açık.

Zirve görünüyor. Buzulda biraz ilerledikten sonra ip birliğine giriyoruz. 3 ip birliği var. 3500 yarığını göremiyoruz. Yarığı geçtiğimize kanaat getirince ip birliğinden çıkıyoruz. 3700 geçitine doğru ilerliyoruz. Kar hala batıyor.

Ekibin bir kısmı 5 dk arkada kaldı. 4-5 kişi dönüşümlü iz açıyoruz.

Sonunda geçitteyiz. Çok esiyor. Çok soğuk. Ekibi bekliyoruz.

Planlanandan 1 saat öndeyiz. Ekibin performansı iyi. Artık güneye iniyoruz. Boylu boyunca çığ parkuru. Çığ testi(!) ve saate de güvenerek emniyet almadan geçiyoruz.

Güney yüzü

Geçtik. Zirve sırtı bitmek bilmiyor.

Günes iyiden iyiye kendini hissettiriyor. Sonunda zirvedeyiz.

Yorgunluk falan? Hiçbir şey kalmadı. Kaçkarların o mükemmel manzarası..

Deniz gölünü görüyorum. Donmuş. Karşıda verçenik.

Zirvede çok kar var. Defteri bulamıyoruz. Bir kağıda isimler yazılıyor, imza atılıyor. KTÜDAKS stickerı ile birlikte bir poşete sarılıp karda açılan çukura konuyor.

Fotoğraflar, snickers, ERİK..

Dönüş vakti.

Zirveden kamptaki alt ekibe sesleniyoruz. Islık çalıyoruz.

Planlanan zamandan önce çıktığımız için telsiz kapalı. Telsizi açıyorlar.

‘Zirvedeyiz. Geliyoruz..’ Dönüş başladı.

Çığ parkuru daha ürkütücü. Isınan havayla kar daha gevşek.

Dönüş bitmek bilmiyor.12:15 sonunda kamptayız.

Partnerimin yaptığı bulgur plavındaki bulgurların boyutu kuru fasulye kadar. Yemeye çalışıyoruz. Çorba daha iyi. Limonla çok daha iyi oldu.

Yatıyorum. Gözlerimi kapadığımda kaçkar tüm güzelliğiyle karşımda.

Ağustosa kadar görüşemeyeceğiz.

Öküzyatağı hatırası.. Hey gidi...