Cloud computing, en temel anlamıyla, IT kaynaklarının (storage, cpu, ram, network, gibi) dinamik bir şekilde, servis mantığıyla kullanıcılara sunulabilmesine imkan sağlayan IT altyapısıdır.

Şöyle bir örnekle olayı netleştirmeye çalışalım:

Üretim planlama departmanınız, anlık üretim hattı bilgisinin yan sanayi firmalarınız tarafından gerçek zamanlı takip edilebilmesi için geliştirilmiş bir uygulama devreye almak istiyor.

Bunun için 500 GB’lık -  3000 iops bir disk alanı, hat datasının yan sanyi firmalarına gönderilirken format değişikliği yapılarak gönderileceğinden 8 CPU çekirdeği ve yoğun üretim datasının gerçek zamanlı iletimi için 10 Gbit ethenet hattı  talep ediliyor.

Burada geleneksel yöntemlerle yapmanız gereken storage’den ilgili alanı tahsis etmek, 4 core CPU’lu bir sunucu kurmak, 10 Gbit ethernet kablolaması yapmak ve uygulamayı devreye almak olacaktır.

Cloud computing mantığında bu işleri nasıl gerçekleştirirdik? Şöyle anlatalım:

Daha önceden QoS mantığıyla sınıflandırdığınız sistem bileşenlerini tek bir yönetim arayüzünden seçerek kullanıcıya sunabilseydik işimiz oldukça kolay olurdu değil mi?

Örneğin storage için şöyle bir QoS tanımlamış olsak:

D sınıfı -> 500 – 1000 iops

C sınıfı -> 1001-5000 iops

B sınıfı -> 5001 – 100000 iops

A sınıfı -> 100001 + iops

Benzer mantıkla CPU core ihtiyacına göre şu şekilde sınıflandırmış olsak:

D sınıfı -> 1 – 4 core

C sınıfı -> 5 – 16 core

B sınıfı -> 17 – 32 core

A sınıfı -> 33 + core

Örneğimizdeki ihtiyaçlara göre C sınıfı CPU, C sınıfı storage, vb bileşenlerden bir kaynak sunabiliriz.

İşte Vblock tam olarak yukarıdaki yapıda anlattığımız kaynak tahsisinin merkezi olarak yapılabilmesine imkan sağlayan bir Sanal Veri İşleme Ortam Koalisyonu’dur. (Virtual Computing Environment Coalition).

Vblock (v2) aşağıdaki bileşenlerden oluşmakta:

• Cisco Unified Computing System blade server
• Nexus 1000v ve Multilayer Directional Switch
• EMC Symmetrix V-Max storage
• VMware vSphere 4

Vblock yönetim yazılımı, kullandığı API’ler ile Vblock sistemindeki tüm bileşenlere müdahale edebilmekte ve talepleriniz doğrultusunda bir IT servisi hazırayıp kullanıma sunabilmekte.

Vblock sistemini yapısal olarak şu şekilde gösterebilriz:

Bu konunun biraz daha detayında sadece IT altyapısının servis (IaaS) olarak sunulmadığını, aynı zamanda teknolojik platformun (PaaS) – MS Azure gibi- ve yazılımın da (SaaS) -salesforce.com gibi- servis olarak sunulabildiğini görebilirsiniz.

Yine son zamanlarda duymaya başladığımız Everything as a Service (EaaS) deyimi de tüm hizmetlerinbir arada  servis olarak sunulduğu bir yaklaşımı ifade ediyor.

1. /etc/sma/snmp/snmpd.conf dosyasının düzenlenmesi

vi /etc/sma/snmp/snmpd.conf

syscontact, syslocation bilgilerini düzenleyin

rocommunity ve rwcommunity satırlarını #‘leyin

Dosyanın sonuna master agentx satırını ekleyin

2. SNMPv3 kullanıcısının oluşturulması

Aşağıdaki komut kullanılarak snmp kullanıcısı oluşturulur:

/usr/sfw/bin/net-snmp-config –create-snmpv3-user -a “Ş İ F R E” KULLANICI_ADI

3. SNMP serivisinin başlatılması

/usr/sbin/svcadm disable -t svc:/application/management/sma:default

/usr/sbin/svcadm enable -t svc:/application/management/sma:default

SNMP agent’ının çalışdığından emin olmak için /var/agentx konumunda master dosyası mevcut olmalı.

Kontrol etmek için:

ls -al /var/agentx/

total 4
drwx——   2 root     root         512 Dec 24 04:50 .
drwxr-xr-x  54 root     sys         1024 Dec 24 04:28 ..
srwxr-xr-x   1 root     root           0 Dec 24 04:50 master

Downloading Product information
Failed to POST ‘https://smt_server/center/regsvc?command=regdata&lang=en-US&version=1.0′: 500 Internal Server Error
Error while fetching Products data.
Downloading Target information
Failed to POST ‘https://smt_server/center/regsvc?command=regdata&lang=en-US&version=1.0′: 500 Internal Server Error
Error while fetching Targets data.
Downloading Catalog information
Failed to POST ‘https://smt_server/center/regsvc?command=regdata&lang=en-US&version=1.0′: 500 Internal Server Error
Error while fetching Catalogs data.
Downloading Product/Catalog relations
Failed to POST ‘https://smt_server/center/regsvc?command=regdata&lang=en-US&version=1.0′: 500 Internal Server Error
Error while fetching ProductCatalogs data.
Downloading Subscription information
Invalid response:500 Internal Server Error
List subscriptions request failed.
Downloading Registration information
Invalid response:500 Internal Server Error
List registrations request failed.
Flagged Catalogs which can be mirrored

Because of this faulty synchronization attempt I couldn’t see SLES10 SP3 when I run smt-catalogs.

After long struggles I found out that modifing /etc/suseRelease.conf file is solving the problem.

Simply replace the line

url=https://your_smt_server_hostname/center/regsvc

with

url=https://secure-www.novell.com/center/regsvc

Probably, when you run smt-ncc-sync command after this change, you won’t get Internal Server Errors.

After a clear smt-ncc-sync, SLES10-SP3 lines will appear while smt-catalogs.

Now it’s time to enable mirroring for relevant architectures by typing

smt-catalogs -e SLES10-SP3-Updates

So you may execute this command at Linux shell:

mount -t cifs //192.168.1.1/E  /mnt -o user=emreyasar

PS: 192.168.1.1 is IP of Windows machine.

/usr/platform/`uname -i`/sbin/prtdiag -v

For processor information run this command:

/usr/sbin/psrinfo -v

For example, if you want to set a password valid time parameter for a user class, named GenericUser, you can use this command

/opt/boksm/sbin/boksadm -S classadm -e -u GenericUser pswvalidtime=365

This command makes password expiration time for GenericUser user class to 365 days.

After running this command you may verify the change by typing

/opt/boksm/sbin/boksadm -S classadm -s -u GenreicUser

Bu yetkilendirmeyi bazen  emre@192.168.1.1 bazen de emre@testserver.ford.com.tr şeklinde tanımlarız.

Bu iki yöntemin avantaj ve dezavantajlarından biraz bahsedelim:

• Hostname ile yetkilendirmenin avantajını şu şekilde açıklayabiliriz:

Sunucunun IP’sini değiştirmeniz gerektiğinde tüm MySQL yetkilerini teker teker değiştirmek yerine DNS kaydında (veya /etc/hosts dosyasında) gerekli değişikliği yapmanız yeterli olacaktır.

• IP adresi ile yetkilendirmenin avantajı ise:

MySQL sistemini başka bir sunucuya (DNS) doğrudan bağımlı hale getirmemiş olursunuz.

İlk bakışta, yönetmisel açıdan işinizi kolaylaştıracağı için ve muhtemelen her an erişilebilir durumda olması için yedekli yapıda kurduğunuz DNS sunucunuza güvendiğiniz için hostname ile yetkilendirmeyi tercih edersiniz.

O zaman şu durumları da göz önünde bulundurmakta fayda var:

MySQL, bir hostname’i çözeceği zaman öncelikle kendi host cache’ine bakar. Aradığı hostname’i host cache’inde bulamaz ise, IP adresinden hostname’i çözer, sonra hostname’den IP adresini çözer ve iki sonucu karşılaştırarak IP adresinini netleştirir.

MySQL sunucunuza erişen çok fazla host varsa (en basitinden 128′den fazla, çünkü MySQL host cache’i varsayılan olarak 128 host bilgisi tutar) veya DNS sunucunuz yavaş çalışıyorsa bu DNS sorguları MySQL performansınızı düşürecektir.  Özellkle MySQL veritabanınız thread-safe özelliğiyle çalışmıyorsa bu yavaşlığın çok ciddi boyutlara ulaştığını görebilirsiniz.

Hostname ile yetkilendirme yaptığınızda dikkat etmeniz gereken diğer bir durum da şu olacaktır:

Şayet bir IP adresi için birden çok DNS kaydınız var ise yukarıda anlattığım DNS sorgulama mekanizması düzgün çalışmayacağı için bu IP’den MySQL sunucusuna erişmeye çalışan tüm uygulamalar aşağıdakine benzer bir hata alacaktır:

Warning: mysql_connect(): Host ‘testserver.ford.com.tr’ is blocked because of many connection errors; unblock with ‘mysqladmin flush-hosts’ in /srv/www/htdocs/xx/xxx.php on line xxx

Bu hatayı aldığınızda doğal olarak ilk yapacağınız şey mysqladmin flush-hosts yapmak olacaktır. Kısa bir süre için de olsa problemin düzeldiğinizi göreceksiniz ama çok sürmeyecek bu durum.

emreyasar@mysqlserver:~> host 192.168.1.1 yazdığınızda
1.1.168.192.in-addr.arpa domain name pointer testserver.ford.com.tr.
1.1.168.192.in-addr.arpa domain name pointer test1.ford.com.tr.
1.1.168.192.in-addr.arpa domain name pointer test2.ford.com.tr.

gibi birden çok sonuç alıyorsanız MySQL 192.168.1.1 IP’sinden gelen istemleri güvenlik gereği bloklayacaktır.

Peki bu durumda ne yapmalıyız?

MySQL sunucunusunun /etc/my.cnf dosyasına  skip_name_resolve satırını ekleyip MySQL servisini yeniden başlatın.

Problemin çözüldüğünü göreceksiniz.

Probably you are getting rid of this problem by using “umount -f” comand at the end of your patience i think.

But I advise you being more polite while working around umount command.

At this point you can find the files are being used by using lsof command.

For example:

[emreyasar@testserver ~]# umount /mnt

umount: /mnt: device is busy

Let’s look who is using /mnt folder

[emreyasar@testserver ~]# lsof /mnt
COMMAND   PID  USER   FD   TYPE DEVICE       SIZE  NODE NAME
squid   12562 squid  142w   REG    8,6 1086241246 98209 /mnt/access.log

We see that the process with PID 12562 initiated by squid account is using /mnt/access.log file.

You can use fuser command for getting a shorter result.

[emreyasar@testserver ~]# fuser /mnt/*

/mnt/access.log:    12562

If you can stop the related porcess normally you  do this and then you may umount the filesystem. If you can’t do by this way it’s time to be a bit rude.

You can use kill command for killing the process or you may try this:

fuser -sk /mnt

The command above will kill all the processes which are using /mnt folder.

If you could not killed the related process(es) now you must try

umount -f /mnt

command.

Geçenlerde doğaçlama bir makarna sosu denemesi yaptım. Sonuç tatmin edici olduğu için tarifi paylaşmak istedim.

Malzemeler: (4 Kişilik)

• 2 tane pırasa
• 2 tane havuç
• 2 tane domates
• 1 tane kırmızı biber
• 2 tane ceviz içi
• 2 diş sarımsak
• 2 çorba kaşığı teriyaki sosu
• 1 çorba kaşığı tereyağ
• Kekik, pul biber, tuz

Hazırlanışı:

Pırasaları, havuçları ve kırmızı biberi ince ince doğrayıp tereyağ ile tavada kavurun. Cevizleri boyuna kesip sarımsakları küçük küçük doğrayın ve tavaya atın. Tüm sebzeleri 3-4 dakika kavurduktan sonra teriyaki sosunu ekleyin. Teriyaki sosu yerine soya sosu da kullanabilirsiniz. 5 dakika kadar daha kavurun. Sosu önceden haşladığınız makarnanın üzerine dökrek servis edin.

Afiyet olsun..

This error message tells you, the directory you are trying to work contains a huge number of files. That’s why the shell can not handle this operation.

Solution is simple. Try taking to pieces your batch. For instance try running cp conf*.txt /tmp instead of using cp * /tmp

If you can’t group the files as above you may use find command with exec option.

emreyasar@testserver:~> cp /srv/www/htdocs/cacti/rra/* /tmp/
-bash: /bin/cp: Argument list too long

At this situation this command will do what you are trying to do:

emreyasar@testserver:~> find /srv/www/htdocs/cacti/rra -name “*” -exec cp {} /tmp \;

You will like using find command with exec option.

It may simplify your works so many times.

Gnome, KDE, OpenOffice ve Linux çekirdeğinin son versiyonlarını içeren 11.2 sürümü 1000′den fazla masaüstü uygulaması ile birlikte geliyor.

openSUSE 11.2 sürümü, http://software.opensuse.org/112/en adresinden indirilebilir.

./vmware-install.pl

Setup is unable to find the “update_drv” program on your machine. Please make sure it is installed. Do you want to specify the location of this program by hand? [yes]

At this point do not try to locate update_drv  on your disk “by hand”. Because you won’t find this at your Solaris 8.

update_drv was released with Solaris 9 included in SUNWcsu package.

But we know that Solaris 8 VM is being supported by vSphere 4.

So we opened a ticket to VMware about this issue. This is the answer of support request:

…according to this links as the guest os guide at the page 160, there is no VMware tools version supported under this version of Solaris 8 then unfortunately you won’t be able to install this package inside this VM.

http://www.vmware.com/pdf/GuestOS_guide.pdf

Solaris 8 is being supported within “experimental” logic yet. That’s why we can’t use VMware tools for Solaris 8.

If you are getting “Sorry” response after trying suexec, /etc/hosts file must be first place you are looking.

emreyasar@testserver:~> /opt/boksm/bin/suexec cat /etc/shadow

Sorry

Let’s look at /etc/hosts file..

emreyasar@testserver:~> cat /etc/hosts

127.0.0.1       localhost

192.168.1.20   testserver.ford.com.tr

10.10.100.2     testserver.ford.com.tr testserver

The IP address of BoKS Master server is 192.168.1.20

As you see there are 2 interfaces on the server. One of them (10.10.100.2) is on private (interlink, iscsi, etc..) network.

As you know, usually,  there are at least  3 columns at /etc/hosts file

IP_ADDRESS      CANONICAL_HOST_NAME         ALIASES

Here is the key:

If you set an alias ,which is as BoKS host database, to a private (non-reachable from BoKS Master server) interface, you won’t achieve to make suexec or other BoKS related operation on that server.

Conclusion:

Set hostname alias to an interface which is reachable from BoKS Master server at /etc/hosts file.

True /etc/hosts file must be like this:

emreyasar@testserver:~> cat /etc/hosts

127.0.0.1       localhost

192.168.1.20   testserver.ford.com.tr     testserver

10.10.100.2     testserver.ford.com.tr

This topic will be dedicated just for  BoKS Server Manager application issues and experiences.

BoKS is an access control and auditing tool for especially Linux/Unix servers and also for Windows servers and applications and desktops.

If you want to apply “separation of duties” rudiment for system administrators on Linux/Unix servers you have to supply a role based acces control (RBAC) mechanism on servers.

And you have to consider RBAC especially on S-Ox servers.

Traditional ‘sudo’ mechanism is not enough for supplying RBAC.

So you have to prefer a 3^rd party application for this purpose.

There is not many alternative products about supplying RBAC and auditing on Linux/Unix servers at the market.

Some of them are: eTrust Access Control (CA), Power Broker (beyondtrust – Formerly Known As Symark), BoKS Server Manager (FoxT)

We use BoKS in our company and I will be sharing some features, some issues and their solutions, some helpful commands, etc.

Briefly, you may find any interesting thing about BoKS here.

OK. It’s enough the story part. Let’s be a bit technical..

The first topic about BoKS is here..

Merak edenler şöyle buyursun:

[Bu beslemede gösterilemeyecek bir video var.Videoyu izlemek için blog yazısını ziyaret edin.]

Ramazan Bayramının birinci günü öğleden sonra bayramlıklarımızı çıkarıp yüklendik kamp yükünü. Vurduk kendimizi yollara..

Yedigöller’e önceden birkez daha gitmiştik ama garip yön levhaları yüzünden ana caddeden girişi bulmakta biraz zaman harcadık.

Gideceklere yardımcı olalım:

Ulaşım:

(İstanbul istikametinden gelenler için) Bolu Batı çıkışından otobandan çıkın. 2 veya 3 ışık sonra sol tarafınızda yüksekçe bir Arçelik tabelası göreceksiniz. Işıkları geçip döner kavşaktan geri dönüp bu levhanın solundaki yola girin.

Yedigöller’e bu noktadan itibaren 42km’lik bir yol kalıyor.

Yedigöller tabelalarını takip ederek devam edin. Tabela olmayan yol ayrımlarında sağa sola dönmeyin.

Arçelik fabrikasının yakınından geçen yolu takip edip otobanın üstündeki köprüden geçeceksiniz. 4-5 km daha ilerledikten sonra toprak yol başlayacak.

Yani 30-35km kadar, zaman zaman 20-30cm yarıkların olduğu toprak yolu takip etmeniz gerekecek.

Ortalama hızınız muhtemelen saatte en çok 30-40km gibi olacağından en az 1 saat bu şekilde gitmeniz gerekecek.

Yolun yarısını biraz geçince bazlama, sıcak çay, alıç, kızılcık, dağ çiçeklerinden çelenk, vb. ürünlerin satıldığı birkaç tezgah göreceksiniz.

Yedigöller’e 5km kala sol tarafınızda, tüm göllerin görülebildiği (ama 2 sefer de havanın sisli olması sebebiyle hiçbirşey göremediğim) seyir terası tabelasını göreceksiniz.

Devam edince bu yorucu yolun yorgunluğuna deyecek bir ortama, kamp yerine ulaşacaksınız.

Son gidişimizde bu 42 km.lik yolu karanlıkta ve görüş mesafesinin 5 metreye kadar düşdüğü bir havada gitmek zorunda kalmıştık. Biraz sıkıntılı bir yolculuk olmuştu.

Sonbaharda sıklıkla sis oluyor bölgede. Aklınızda bulunsun.

Yedigöller daha çok kampçıların tercih ettiği bir yer. Pek fazla piknikçi olmaması açısından güzel bir yer.

Yollarının bozuk olması Yedigöller’in nispeten daha iyi korunmasını sağlamış.

Günü birlik turların da sıklıkla tur düzenlediği bir yer.

Göl kenarında kamp kurabileceğiniz bir kamp alanı var.

Kamp alanında piknik masaları ve ateş yakma yerleri mevcut.

Birkaç noktada bol bol su akan çeşmeler var.

Bir de tuvalet var. Pek bakımlı değil ama doğanın ortasında tuvalet bulduğunuz için beklentileriniziçok yüksek tutmuyorsunuz zaten.

Yedigöller’de elektrik yok. İyiki de yok. Etrafta aydınlatma direklerini görüyorsunuz ama çalışmıyorlar. Umarım elektrik hiçbir zaman Yedigöller’e ulaşamaz.

Yedigöller’de GSM şebekeleri de çekmiyor.

Ama radyonuzu yanınızda götürürseniz TRT FM dinleyebilirsiniz.

Milli Parklar etrafta birkaç cazibe noktası oluşturmuş. Pisagor ağacı, dilek çeşmesi, şelale, ağlayan kayalar, anıt ağaç, seyir terası bunlardan birkaçı.

Yönlendirme levhalarını takip ederek bu noktalara ulaşabiliyorsunuz.

Sonuç olarak, Yedigöller, şehrin gürültüsünden çok uzak, doğanın içinde, ailenizle birlikte güvenle kamp yapabileceğiniz bir kamp alanı.

Eylül ayının sonuna doğru gittiğimizde hava oldukça yağışlıyıdı. 2 gün boyunca yağmur 5 dakika bile durmadı.

Yağmur ve biraz soğuk problem olmayacaksa Eylül-Ekim ayları Yedigöllere gitmek için çok güzel zamanlar.

Sararan sonbahar yapraklı çok güzel görüntüler oluşturuyor.

Konaklama:

Göllerin kenarında kamp kurmak için düzenlenmiş alanlar mevcut.

Ayrıca Orman Genel Müdürlüğü’ne ait 31 yataklı bir tesi mevcut. Sınırlı kapasiteye sahip tesiste kalabilmek  için  Orman Bakanlığı Milli Parklar Genel Müdürlüğü’nden rezervasyon yaptırmak gerekiyor.

Rezervasyon için telefon numarası (312) 212 63 00 #2266

Karavanda konaklayacaklar için de uygun yerler bulunmakta.

Tabi bu noktaya gelmeden önce, gerçekten bir yavaşlık olup olmadığını tespit etmek için, SAN, FCP/iSCSI bağlantısı, RAID yapısı gibi faktörlerin test sonucu etkilemediğinden emin olmak için biraz uğraşmak gerekti.

Birkaç benchmarking ve oracle tarafından sağlanan test araçları ile sunucuda gerçekten bir yavaşlık olduğunu tespit ettik.

Sunucu sistem kaynaklarının kullanımı ve disk I/O değerlerinde görünür bir problem yoktu. Dolayısıyla sıra RAID konfigürasyonuna gelmişti.

Sunucunun RAID writepolicy değeri writethrough olarak set edilmişti.  O an yavaşlığın sebebi belli olmuştu.

İşin hikaye kısmını geçersek;

Writepolicy değerini writeback olarak ayarlayıp birkaç test yaptıktan sonra sunucunun yazma hızında ciddi anlamda bir fark olduğunu tespit ettik.

Peki, nedir bu writeback(WB) ve writethrough(WT).

Bu iki yazma caching yöntemi arasında temel olarak şöyle bir fark var:

• WT yönteminde veri bloğu RAID controller belleğine ve fiziksel diske aynı anda yazılır ve veri her iki alana da yazılana kadar yeni veri bloğu yazılmaya başlanmaz. RAID controller veriyi RAM hızlı bir şekilde yazmayı tamamlar ama verinin diske yazılması biraz daha zaman alacaktır.

• WB yönteminde ise veri bloğu ilk olarak RAID controller belleğine yazılır. Cache belleğinin dolması veya herhangi bir nedenle ihtiyaç olması durumunda veri diske yazılmaya başlanır. Diske veri yazma ihtiyacının çok sık olmamasından dolayı WB caching, WT caching’den daha yüksek bir yazma hızı sağlar.

Ama..

Cache’lenen data, kısa bir süre olsa da, sadece RAID controller RAM’inde bulunduğu için, RAID kartı da pille beslenmiyorsa, enerji kesintisi esnasında o an cache’de bulunan data kaybolacaktır. Böyle bir durumda kaybolan verinin geri getirilebilmesi gibi bir imkanınız da olmayacaktır.

Sonuç olarak:

Daha yüksek hızla yazma ihtiyacınız varsa RAID writepolicy olarak writeback kullanabilirsiniz. Fakat  writeback kullanıyorsanız RAID kartlarınızın pillerine daha fazla önem vermeniz gerekecektir.

Sosyete dağcılığında yeni bir çığır açtık:))))

Mümtaz Çankaya dağevinden sobek kampına Ford Focus yordamıyla çıkmış olmakla birlikte, yağmurlu havalarda asla ve asla tavsiye etmiyorum.

Zira kayganlaşan yol çekici olarak helikopter kullanmanızı gerektirebilir.

Tur şirketleri jeep’lerle gidip gelerek yolu kullanılır hale getirmişler ama arabanızın altından gelen sesler yürek parçalayacaksa yine de yürüyün derim:)

Doküman, BCP ve DRP’nin de içinde bulunduğu genel bir acil durum planı (IT Contingency Plan) yapısından bahsediyor.

Bu acil durum planı şu bileşenlerden oluşuyor:

• BCP (Business Continuity Plan – İş Sürekliliği Planı)
• BRP (Business Recovery/Resumption Plan – İş Kurtarma Planı)
• CoOP (Continuity of Operations Plan – Operasyon Devamlılık Planı)
• CCP (Crisis Communications Plan – Kriz İletişim Planı)
• DRP (Disaster Recovery Plan – Felaketten Kurtarma Planı)
• Ekler

Orijinal doküman için tıklayınız..

Dell’in sunucu yönetim aracı olan OpenManage’i kullanıyorsanız birçok donanım parametresi değişikliğini kullandığınız işletim sistem üzerinden yapabilmeniz mümkün.

Yazının devamında bu işlemler ile ilgili birkaç örnek bulabilirsiniz:

• İlk başta OpenManage ile sunucunun donanımsal durumu ile ilgili bilgi alalım.

eyasar1@test_sles10:~> omreport chassis

Health

Main System Chassis

SEVERITY : COMPONENT

Ok       : Fans

Ok       : Intrusion

Ok       : Memory

Ok       : Power Supplies

Ok       : Processors

Ok       : Temperatures

Ok       : Voltages

Ok       : Hardware Log

Ok       : Batteries

For further help, type the command followed by -?

• Bu bileşenlerden herhangibiri ile ilgili daha detay bilgi görmek isteyebilirz:

eyasar1@test_sles10:~> omreport chassis processors

Processors Information

Health : Ok

Index             : 0

Status            : Ok

Connector Name    : CPU1

Processor Brand   : Intel(R) Xeon(R) CPU            5140  @ 2.33GHz

Processor Version : Model 15 Stepping 6

Current Speed     : 2333  MHz

State             : Present

Core Count        : 2

Index             : 1

Status            : Ok

Connector Name    : CPU2

Processor Brand   : Intel(R) Xeon(R) CPU            5140  @ 2.33GHz

Processor Version : Model 15 Stepping 6

Current Speed     : 2333  MHz

State             : Present

Core Count        : 2

• Sunucu ile ilgili işe yarar bilgiler edinebileceğiniz birkaç komut daha verelim:

eyasar1@test_sles10:~> omreport system summary

eyasar1@test_sles10:~> omreport system esmlog

eyasar1@test_sles10:~> omreport storage pdisk controller=0

List of Physical Disks on Controller PERC 5/i Integrated (Embedded)

Controller PERC 5/i Integrated (Embedded)

ID                        : 0:0:0

Status                    : Ok

Name                      : Physical Disk 0:0:0

State                     : Online

Failure Predicted         : No

Progress                  : Not Applicable

Type                      : SAS

Capacity                  : 278.88 GB (299439751168 bytes)

Used RAID Disk Space      : 278.88 GB (299439751168 bytes)

Available RAID Disk Space : 0.00 GB (0 bytes)

Hot Spare                 : No

Vendor ID                 : DELL

Product ID                : ATLAS10K5_300SAS

Revision                  : BP00

Serial No.                : J80KQDAK

Negotiated Speed          : Not Available

Capable Speed             : Not Available

Manufacture Day           : 03

Manufacture Week          : 39

Manufacture Year          : 2006

SAS Address               : 50010B90003E450E

ID                        : 0:0:1

Status                    : Ok

Name                      : Physical Disk 0:0:1

State                     : Ready

Failure Predicted         : No

Progress                  : Not Applicable

Type                      : SAS

Capacity                  : 278.88 GB (299439751168 bytes)

Used RAID Disk Space      : 0.00 GB (0 bytes)

Available RAID Disk Space : 278.88 GB (299439751168 bytes)

Hot Spare                 : No

Vendor ID                 : DELL

Product ID                : ST3300655SS

Revision                  : S511

Serial No.                : 3LM0BLZF

Negotiated Speed          : Not Available

Capable Speed             : Not Available

Manufacture Day           : 06

Manufacture Week          : 51

Manufacture Year          : 2005

SAS Address               : 5000C500016522BD

List of Virtual Disks on Controller PERC 5/i Integrated (Embedded)

Controller PERC 5/i Integrated (Embedded)

ID                  : 0

Status              : Ok

Name                : Boot

State               : Ready

Progress            : Not Applicable

Layout              : RAID-10

Size                : 557.75 GB (598879502336 bytes)

Device Name         : /dev/sda

Type                : SAS

Read Policy         : No Read Ahead

Write Policy        : Write Through

Cache Policy        : Not Applicable

Stripe Element Size : 64 KB

Disk Cache Policy   : Disabled

ID                  : 1

Status              : Ok

Name                : u04

State               : Ready

Progress            : Not Applicable

Layout              : RAID-0

Size                : 278.88 GB (299439751168 bytes)

Device Name         : /dev/sdb

Type                : SAS

Read Policy         : No Read Ahead

Write Policy        : Write Through

Cache Policy        : Not Applicable

Stripe Element Size : 64 KB

Disk Cache Policy   : Disabled

• Şimdi sıra geldi RAID parametrelerini OpenManage yardımıyla işletim sistemi ortamında değiştirmeye.

• Örneğin, RAID kartının yazma politikasını (write policy) “Write Back” yapalım:

eyasar1@test_sles10:~> omconfig storage vdisk action=changepolicy controller=0 vdisk=1 writepolicy=wb

• Yaptığımız değişikliğin geçerli olup olmadığını aşağıdaki komutla kontrol edebiliriz:

eyasar1@test_sles10:~> omreport storage vdisk controller=0

• İkinci RAID kontrolörünün sıfırıncı array’indeki birinci diski global hot spare olarak atamak için aşağıdaki komutu çalıştırabiliriz:

eyasar1@test_sles10:~> omconfig storage adisk action=assignglobalhotspare controller=2 adisk=0:1 assign=yes

• İkinci RAID kontrolörünün sıfırıncı array’indeki birinci diskin hangi disk olduğunu bilmiyorsanız aşağıdaki komutu kullanarak disk’a ait LED’i yakabilir ve hangi disk olduğunu tespit edebilirsiniz:

eyasar1@test_sles10:~> omconfig storage adisk action=blink controller=2 adisk=0:1

• Görüldüğü gibi OpenManage kullanrak işletim sisteminden donanımsal parametreleri değiştirebilmek mümkün.

Önemli Not: Yukarıda belirtilen koordinatlar bilgilendirme amaçlı olarak verilmiş yaklaşık değerlerdir. Veriler, arama/kurtarma planlaması, acil durum müdahalesi gibi hayati önem taşıyan operasyonlarda kullanılmamalıdır.

Aladağlar haritası için tıklayınız..

CISSP sertifikası, International Information System Security Certification Consortium (ISC)2 tarafından verilen bir sertifika.

Genel tabiriyle “1 inch derinliğinde, 1 mil genişliğinde” 10 farklı ana başlıkta yetkinlik gerektiren, çok kapsamlı bir sertifikasyon programı.

CISSP sertifikası alabilmeniz için, CISSP sınavına girip sınavdan geçer not almaktan başka, profesyonel deneyiminiz ile ilgili bir önkoşul da var.

Sınava girip geçer not alırsanız sertifikanızı alabilmek için aşağıdaki üç maddeden birini sağladığınızı ispatlamanız gerekecek:

• Sınav içeriğindeki 10 alandan en az bir tanesi ile ilgili en az 3 yıl profesyonel deneyime sahip olmak ve üniversite mezunu olmak
• Sınav içeriğindeki 10 alandan en az bir tanesi ile ilgili en az 4 yıl profesyonel deneyime sahip olmak
• En az 2 yıl deneyim ve National Center of Excellence kurumlarından birinde bişilim güvenliği ile ilgili mezuniyet veya master derecesi sahibi olmak

CISSP sınavı 10 alandan 250 soru içermekte. Sınav için 6 saatlik süre veriliyor. Sınav, 4 şıktan sadece 1′inin doğru olduğu çoktan seçmeli şekilde gerçekleştiriliyor.

250 sorudan 225 tanesi puanlandırmaya etki ediyor. Diğer 25 tanesi araştırma amaçlı teste dahil ediliyor. Ama hangi 25 sorunun araştırma için değerlendirileceği sınava giren kişi tarafından bilinmiyor.

Sorular zorluk derecelerine göre puanlandırılıyor. Yani her soru eşit puan değil.

• Sınavda başarılı olabilmek için 1000 puan üzerinden en az 700 puan almak gerekiyor.

• Sınav ücreti 499$. Şayet sınav tarihine 16 günden daha az süre varken sınav başvurusu yapıyorsanız 599$ ödemeniz gerekiyor.

Sınava girip geçer not almanız CISSP sertifikası almanız için yeterli olmuyor. Sınavı geçtikten sonra daha önce yazdığım 3 ön yeterlilikten birini karşıladığınızın sponsorunuz tarafından onaylanması gerekiyor.

Sponsorunuz bir CISSP veya çalıştığınız yerdeki yöneticiniz olabiliyor.

Sınavlar gönüllü bir CISSP veya atanmış bir görevli tarafından gerçekleştiriliyor.

Sınav sorumlusuna göre sınav salonuna yiyecek/içecek getirmenize izin verilmeyebiliyor. Bunun için 6 saat beyninizi besleyebilecek glikozu sınav öncesinde almanız gerekebilir.

İhtiyaç molalarına aynı anda tek kişinin çıkmasına izin veriliyor.

Sınavda 4 şıklı çoktan seçmeli soruların doğru şıkkı cevap kağıdına kodlanıyor.

Soru örneklerine baktığınızda soruların çok kısa olduğunu görüyorsunuz. Belki de soruda istenen şeyi anlamak sınavın en zor kısmı.

Bazı soruları biraz öznel bulduğumu da söylemem gerekir.

Sınav sonuçları sınavdan en geç 6 hafta sonra ulaşıyor.

Sınavı geçtiyseniz puanınız size gönderilmiyor. Geçemediyseniz, kaç puanla kaldığınızı öğreniyorsunuz.

Sınav aşağıdaki 10 ana başlığı kapsıyor.

• Access Control
• Application Security
• Business Continuity and Disaster Recovery Planning
• Cryptography
• Information Security and Risk Management
• Legal, Regulations, Compliance and Investigations
• Operations Security
• Physical (Environmental) Security
• Security Architecture and Design
• Telecommunications and Network Security

İlerleyen zamanlarda bu ana başlıklardaki önemli noktaları da paylaşıyor olacağım.

Yapılan parametrik değişikliklerin MySQL veritabanınızın performansını ne kadar değiştirdiğini veya iyileştirip iyileştirmediğini veritabanınızı kullanan uygulamalarınızın hızından net olarak kestiremeyebilirsiniz.

İşte SYSBENCH bu özelliği ile öne çıkan bir benchmark aracı.

Sysbench, cpu, bellek, disk i/o gibi alışılagelmiş değerler ile ilgili testler yaptığı gibi tüm bu parametrelerden ve ayrıca veritabanı konfigürasyonundan doğrudan etkilenen MySQL veritabanının performansı ile ilgili de testler gerçekleştirebiliyor.

Uygulamanın resmi web sitesine sysbench.sourceforge.net adresinden erişilebilir.

Kaynak kodu web sitesinden indirdikten sonra derleyip kuruyorsunuz.

Her kaynaktan kurma işleminde yapılan ./configure; make; make install kurulum için yapmanız gereken tek şey (ama tabi pratikte bu böyle).

Gerekli olacak gcc, make gibi development paketlerinin haricinde başka paketlere de ihtiyaç duyabilirsiniz. Ayrıca kullandığınız Linux/Unix dağıtımına göre ./configure kullanırken parametre girmeniz gerekebilir.

Kurulum aşamasında işler pek yolunda gitmezse autogen.sh betiğini kullanmayı da bir deneyin.

Kurulum sonrasında veritabanınızda performans testleri yapmaya başlayabilirsiniz.

• sysbench –test=oltp –mysql-user=kullanici –mysql-password=sifre –mysql-db=test –mysql-host=localhost –mysql-table-engine=myisam –mysql-socket=/var/lib/mysql/mysql.sock –oltp-table-size=100000 prepare

• sysbench –test=oltp –num-threads=16 –max-requests=100000 –oltp-table-size=100000 –mysql-socket=/var/lib/mysql/mysql.sock –mysql-db=test –oltp-read-only run

Yukarıdaki komutları kullanarak testdb isimli veritabanınızda teste başlayabilirsiniz.

Komuttan da anlaşılacağı gibi ilk komut test için gerekl bench’i hazırlıyor ikinci komut ise testi çalıştırıyor.

Birinci komut seçilen veritabanında varsayılan olarak sbtest isimli bir table oluşturuyur ve yine varsayılan olarak 10000 satırlık bir rasgele veri yığını oluşturuyor. İsterseniz bu değerleri parametrik olarak değiştirebiliyorsunuz. Örneği bu testte 100000 transaction gerçekleştirilecek.

İkinci komut ise bu yığından 100000 adet select işlemi yapıyor.

Test işlemleri bittikten sonra oluşturulan tabloyu elle silebilir veya

• sysbench –test=oltp –mysql-user=kullanici –mysql-password=sifre –mysql-db=test –mysql-host=localhost –mysql-table-engine=myisam –mysql-socket=/var/lib/mysql/mysql.sock –oltp-table-size=100000 cleanup

komutunu kullanabilirsiniz.

Tool’un dokümantasyonu çok yeterli olmamakla birlikte, biraz zaman harcayarak işinize yarayacak test parametrelerini oluşturmanız mümükün.

Küçük bir nokta.. Dokümantasyonda

sysbench –test=oltp –mysql-table-type=myisam …..

şeklinde bir yazımla karşılaşacaksınız.

Fakat –mysql-table-type şeklinde bir parametre olmadığını söyleyen bir hata alacaksınız.

Olması gereken parametre, yukarıdaki örnekte de görüldüğü gibi –mysq-table-engine olmalı.

Karşılaşırsanız şaşırmayın..

Son olarak, mysql performans ayarları ile çok uğraşıyorsanız, Sysbench çok sok kullanacağınız bir araç olacaktır.

Garanti Bankası İnternet Şubesi’nden gerçekleştirilen havale işlemlerinden 0.80 TL, EFT işlemlerinden 2.50 TL (16:00′dan sonra gerçekleştirilen EFT işlemleri için 4.00 TL) işlem masrafı alınıyor.

Garanti Bankası, mobil internet ve 3G’nin yaygınlaşması ile Garanti Cep Şubesi’nin kullanım oranını arttırmak adına bazı promosyonlar yapmakta.

Bu düşünceden yola çıkarak banka, cep şubesinden yapılan işlemlerden ücret almıyor.

Hatırlarsanız Internet bankacılığının yaygınlaşmaya başladığı zamanlarda da Internet şubesinde yapılan işlemlerden masraf alınmazdı.

Bir süre Internet şubesi işlemlerinden masraf alınmadı, sonra 0.50 TL gibi makul EFT ücretleri alınmaya başlandı. Ama o zamandan bu zamana kadar EFT masraflarının oldukça artmış olduğunu görüyoruz.

Bir EFT işlemi için 2.50 TL hatta 4.00 TL alınması ne kadar makuldür, bu ayrı bir konu..

Bu yazıda değinmek istediğim şey ise şu:

Garanti Bankası Internet şubesindeki iş yükünü azaltmak için cep şubesinin daha etkin kullanımını sağlamak adına güzel bir uygulama başlatmış. Peki ama mobil internet desteği olmayan cep telefonunuz varsa ne yapacaksınız? Pahalı bir cep telefonunuz olmadığı için daha fazla mı ödemeniz lazım?

Bunun böyle olmaması gerektiğini düşündüm.

Firefox, Opera, Internet Explorer gibi internet tarayıcınızla, bilgisayarınızdan wap.garanti.com.tr adresinden Garanti Cep Şubesi’ne girmeye çalıştığınızda

“Cep Şubesi’ne sadece cep telefonlarından erişebilirsiniz.”

şeklinde bir hata alıyorsunuz. Belli ki wap server, istemcinin agent string’ini kontrol ediyor.

Aklıma gelen ilk şey eskiden merk edip ufak tefek WML kodları yazıp, testini yaptığım WAP emülatörler oldu ama tabi ki bu emülatörleri bankacılık işlemi için kullanmak pek akıl kârı bir iş olmazdı.

Sonra aklıma iPhone dolayısıyla Safari geldi. Safari’yi download edip browsing engine’ini değiştirebileceğim bir menü aramaya başladım. Biraz da googling yardımıyla Safari’de user agent’ın değiştirilebildiği menüyü buldum.

Şimdi sadete gelelim..

Bilgisayarınızı kullanarak, Garanti Cep şubesine girmek ve havale/EFT işlemlerine ücret ödememek için:

• http://www.apple.com/safari/download/ adresinden Safari web browser’ı indirin.
• Kurulumu gerçekleştirin.
• Safari’yi açın.
• Sağ üst köşede bulunan çark şeklindeki ayarlar menüsüne tıklayın ve burada “preferences” a tıklayın.
• Açılan kutunun sağ üst köşesindeki “advanced” e tıklayın.
• En alttaki “Show develop menu in bar” seçeneğini işaretleyin ve sağ üst köşedeki çarpı işaretine basarak kutuyu kapatın.

Şimdiye kadar yaptıklarımızı sadece bir kere yapmanız gerekecek. Devam ediyoruz, az kaldı..

• İlk başta tıkladığımız çark şeklindeki ikonun sol tarafındaki ikona tıklıyoruz.
• Açılan menüde Develop > User Agent seçiyoruz.
• Ve son olarak açılan menüde Mobile Safari ile başlayan herhangi bir seçeneğe tıklıyoruz.

Artık Safari’nin adres çubuğuna http://wap.garanti.com.tr yazarak Garanti WAP sitesine girip işlem masrafı ödemeden bankacılık işlemlerimizi gerçekleştirebilriz. Garanti Internet şubesinde kullandığınız müşteri no / şifre bilgileriniz aynısı WAP sitesinde de kullanabiliyorsunuz.

- Neden böyle bir yazı yazdım? Bu yaptığım şey etik mi?

Bence etik. Etik olmadığını düşünseydim bu bilgiyi kimseyle paylaşmazdım.

- Neden etik?

1. Garanti Bankası bu kampanyayı duyurmadan önce, WAP şubesinin bu şekilde kişisel bilgisayarlardan da kullanılabileceğini öngörmüş olmalıydı. Ki kuvvetle muhtemel bu durumu öngörmüş ve istisnaların kaideyi bozmayacağını düşünerek kampanyayı yürütme kararı almışlardır. Dolayısıyla biz de “kaideyi bozmuyoruz”..
2. Bankalar hemen hemen her müşterisinden (burada da istisnalar var), verdikleri hizmet karşılığında hesap işletim ücreti, kredi kartı aidatı, vb. para alıyorlar. Dolayısıyla banka hemen her müşterisine eşit imkanlar sunmalı. Mobil internet kullanan ve kullanmayan mudiler arasında ayrım gözetmemeli.

Bu arada çok uzun yıllardır müşterisi olduğum bankalardan biridir Garanti Bankası. Ve şahsi kanaatim Türkiye’nin en iyi bankası Garanti Bankası’dır.

Last night I made a test for making a comparison between ext2, ext3 and reiser file systems about missing (!) disk spaces.

Basically I created 3 disk partitions with 1 gb size and formatted them with ext2, ext3 and reiser file system types. Then mounted them to folders same with filesystem names. The result df -h output is as below:

Filesystem            Size  Used Avail Use% Mounted on
/dev/sdb1            1004M   20K  953M   1% /ext2_fs
/dev/sdb2            1004M   17M  937M   2% /ext3_fs
/dev/sdb3            1020M   33M  988M   4% /reiser_fs

As you can see both ext2 and ext3 file systems are reserved 50 megabytes at 1 gigabyte disk partition.
This means 5% of disk is missing!!!

Calm down, here is the reason: (man tells everything to us )

This  reserved disk area avoids fragmentation,  and  allows  root-owned  daemons, such  as  syslog,  to continue to function correctly after on-privileged processes are prevented from writing to the filesystem.  The default percentage is 5%.
This means if you format a 300GB disk with ext2 or ext3, you will lost about 15GB for root owned daemons as default.

But you can modify this ratio by using tune2fs command.

For instance, after umounting the partition, you may run tune2fs command as below for decreasing reserved block at /dev/sdb2 partition to 1%:

tune2fs -m 1 /dev/sdb2

You may sea the result bye typing

tune2fs -l /dev/sdb2

and comparing ” block count” and “reserved block count” values.

I want to remind a little point about tune2fs. tune2fs tool can be used just for ext2 and ext3 file systems.
If you want to use a tool like tune2fs for resier file system you have to use reiserfstune tool.
But you have to consider that there is not a parameter for setting reserved disk percentage for reiserfs.

- Dot Hill SANnet II 200 Disk Array

- Cisco MDS 9124 SAN Switch

- Windows 2003 Server (Qlogic HBA kartı)

fiber kablolar ile birbirine bağlanarak konfigüre edildi.

Geleneksel ethernet switch konfigürasyon deneyiminiz SAN switch konfigürasyonunda tek başına yeterli olmayabilir. HBA’lerin ping çekerek troubleshooting yapabileceğiniz bir IP adresi olmayışı da ilk bakışta garip gelen durumlardan birisi.

Bu yapının oluşturulması ile ilgili internette pek fazla kaynak bulamayabilirsiniz. Bu durumda deneme yanılma metodunu kullanmak zorunda kalabilirsiniz ki bu genelde can sıkan bir yöntemdir. Ben yeterince canımı sıktığıma göre, bu yazıyı da okuduğunuza göre sizin canınızı sıkmanız gerekmiyor demektir.

Şimdi konfigürasyon detaylarından bahsedelim.

Disk array’de bir volume, volume içinde de bir LUN olduğunu varsayıyoruz. Yine HBA’in sunucuya tanıtıldığını ve çalışır durumda olduğunu var sayıyoruz.

Sunucu tarafında ve storage tarafında HBA’lerin FL (Fabric Loop) mode’da çalışmasını sağlamalısınız. Bu ayarı HBA’in ve storage’in konfigürasyon menülerinde biraz gezerek kolaylıkla yapabilirsiniz. Bu seçim genelde “Mümkünse FL çalıştır, olmadı Point to Point olsun” tarzında sunulmakta.

Storage’de ve sunucuda port mode’larını FL yapmaktan başka bir FC konfigürasyonu gerekmemekte temel anlamda.

SAN switch tarafında yapılması gereken ayarları 3 ana başlıkta toplayabiliriz

-         Aktif portları aynı VSAN’da toplamak

-         FC portların mode’larını konfigüre etmek

-         İlgili VSAN’ı bir zone’a dahil etmek

show vsan

komutu ile fiber kabloları taktığınız FC portların aynı VSAN’da olup olmadığını kontrol edebilirsiniz. Aynı VSAN’da değilleri ise aşağıdaki gibi bir konfigürasyonla aynı VSAN’da olmalarını sağlamalısınız.

switch# config t

switch(config)# vsan database

switch(config-vsan-db)# vsan 100

switch(config-vsan-db)# vsan 100 interface fc1/4

switch(config-vsan-db)# vsan 100 interface fc1/5

switch(config-vsan-db)# exit

switch(config)# interface fc1/4  , fc1/5

switch(config-if)# no shutdown

Yukarıdaki konfigürasyonla FC1/4 ve FC1/5 portlarını 100 nolu VSAN’a üye yaptık ve portların durumunu UP’a çektik.

Not: Cisco MDS 9124, 24 port FSP modül kapasitelidir. Switch default olarak ilk 8 portun lisansı ile gelmekte. Diğer portların da kullanılabilmesi için 8’er portluk lisanslardan temin etmek gerekir.

Şimdi konfigürasyonun ikinci aşamasına geçebiliriz.

switch# config t

switch(config)# interface fc1/4 , fc1/5

switch(config-if)# switchport mode FL

switch(config-if)# switchport trunk mode off

İlgili portların mode’larını FabricLoop’a çektik ve portların trunk özelliğini kaldırdık.

Son aşamada VSAN’ı default zone’a tanımlayalım.

switch# config t

switch(config)# zone default-zone vsan 100

switch(config-default-zone)# attribute broadcast

switch(config-default-zone)# exit

switch(config)# zone default-zone permit vsan 100

switch(config)# exit

VSAN 100 için gerçekleştirdiğimiz zone ayarlarını kontrol edelim.

switch# show zone status vsan 100

Artık sunucu’dan disk array’deki diskleri görebiliyor olmalıyız.

That’s all folks!!

Or you may modify the xorg.conf file for this purpose.

But, it’s too bothersome to see a warning message about your “high resolution” at the center of monitor if you are using a KVM-over-IP switch like Raritan or Avocent. Also you are in text mode…

So, do you know a tool for modifying the resolution of your console (tty1, tty2, ..) resolution.

You may change your resolution of your console by editing the kernel parameter only.

You must have a look at your boot manager’s (GRUB/LILO) configuration file first.

For instance, if you use GRUB, you have to look for the value of VGA parameter at /boot/grub/menu.lst file.

You may change the value of VGA for best performance according to your hardwares.

You must enter a hexadecimal value for VGA parameter.

Have a look at the table below..

Colours   640×400 640×480 800×600 1024×768 1152×864 1280×1024
——–+—————————————————-
4 bits |    ?       ?     0×302      ?        ?        ?
8 bits |  0×300   0×301   0×303    0×305    0×161    0×307
15 bits |    ?     0×310   0×313    0×316    0×162    0×319
16 bits |    ?     0×311   0×314    0×317    0×163    0×31A
24 bits |    ?     0×312   0×315    0×318      ?      0×31B
32 bits |    ?       ?       ?        ?      0×164      ?

Bilgisayar sistemlerinin insan hayatının her alanında giderek daha çok kullanılıyor olmasıyla, veri depolama alanlarının kapasiteleri ile ilgili tanımlamalar artık çok da tanıdık gelmiyor bizlere.

İlk bilgisayarım olan Amiga500′ün belleğini 512Kb’den 1Mb’a çıkardığımda hayatımın büyük ölçüde değişeceğini düşünmüştüm. Ama birşey olmadı, sadece Workbench daha hızlı açılıyordu artık

Günümüzde megabyte pek kullanılan bir veri boyutu değil. RAM alırken bile gigabyte’lardan bahseder olduk. Diskler için de bazen terabyte büyüklüğünü kullanıyoruz.

Peki daha ötesi var mı bu işin diye merak edenler vardır. Evet, var. Aşağıda nasıl olduğunu görelim..

1 Terabyte = 1,000 Gigabyte
1 Petabyte = 1,000 Terabyte
1 Exabyte = 1,000 Petabyte
1 Zettabyte = 1,000 Exabyte
1 Yottabyte = 1,000 Zettabyte
1 Kibibyte = 1,000 Yottabyte
1 Mebibyte = 1,000 Kibibyte
1 Gibibyte = 1,000 Mebibyte
1 Tebibyte = 1,000 Gibibyte
1 Pebibyte = 1,000 Tebibyte
1 Exbibyte = 1,000 Pebibyte
1 Zebibyte = 1,000 Exbibyte
1 Yobibyte = 1,000 Zebibyte = 1,209 * 10^24 byte

Yobibyte’larla ifade edilecek data boyutlarını görebilir miyim bilmiyorum ama bu hızla ilerleyen teknolojik için çok uzak bir hedef olmasa gerek.

Buzul tırmaşması feat. Ekürü

20 Mayıs 2001. Havanın kapaması faaliyet programını bir gün aksattı. Saat 03:04. 4 dk lık gecikme ile 12 kişilik zirve ekibi, tümüyle hazır.

Kamp yerimiz öküz yatağında. 1 saatlik bir yoldan sonra büyük buzulun altındayız. Kar kötü, çok batıyor.

Kramponları takıyoruz. Benimki baglamalı krampon, bence daha iyi. Buzul pek açık değil. Gece iyi kar yagdı. Ama hava açık.

Zirve görünüyor. Buzulda biraz ilerledikten sonra ip birliğine giriyoruz. 3 ip birliği var. 3500 yarığını göremiyoruz. Yarığı geçtiğimize kanaat getirince ip birliğinden çıkıyoruz. 3700 geçitine doğru ilerliyoruz. Kar hala batıyor.

Ekibin bir kısmı 5 dk arkada kaldı. 4-5 kişi dönüşümlü iz açıyoruz.

Sonunda geçitteyiz. Çok esiyor. Çok soğuk. Ekibi bekliyoruz.

Planlanandan 1 saat öndeyiz. Ekibin performansı iyi. Artık güneye iniyoruz. Boylu boyunca çığ parkuru. Çığ testi(!) ve saate de güvenerek emniyet almadan geçiyoruz.

Güney yüzü

Geçtik. Zirve sırtı bitmek bilmiyor.

Günes iyiden iyiye kendini hissettiriyor. Sonunda zirvedeyiz.

Yorgunluk falan? Hiçbir şey kalmadı. Kaçkarların o mükemmel manzarası..

Deniz gölünü görüyorum. Donmuş. Karşıda verçenik.

Zirvede çok kar var. Defteri bulamıyoruz. Bir kağıda isimler yazılıyor, imza atılıyor. KTÜDAKS stickerı ile birlikte bir poşete sarılıp karda açılan çukura konuyor.

Fotoğraflar, snickers, ERİK..

Dönüş vakti.

Zirveden kamptaki alt ekibe sesleniyoruz. Islık çalıyoruz.

Planlanan zamandan önce çıktığımız için telsiz kapalı. Telsizi açıyorlar.

‘Zirvedeyiz. Geliyoruz..’ Dönüş başladı.

Çığ parkuru daha ürkütücü. Isınan havayla kar daha gevşek.

Dönüş bitmek bilmiyor.12:15 sonunda kamptayız.

Partnerimin yaptığı bulgur plavındaki bulgurların boyutu kuru fasulye kadar. Yemeye çalışıyoruz. Çorba daha iyi. Limonla çok daha iyi oldu.

Yatıyorum. Gözlerimi kapadığımda kaçkar tüm güzelliğiyle karşımda.

Ağustosa kadar görüşemeyeceğiz.

Öküzyatağı hatırası.. Hey gidi...

Adım adım Auto YaST server kurulumu detayları aşağıda verilmiştir. Belki biraz detay bir kurulum dokümanı görmektesiniz fakat ummadığınız yerlerde çıkan hataları giderebilmek için oldukça fazla zaman harcamanız gerekebilir.

Sunucumuzda ilk aşamada ihtiyacımız olacak şey, pxe boot alacak client’lara IP adresi verecek bir DHCP server olacak. Bunun için eğer kurulu değil ise YaST kullanarak veya komut satırından dhcp server paketini kurun.

# rpm -ivh dhcpcd-1.3.rpm

Şimdi pxe boot’a izin verecek dhcp server konfigürasyonunu yapalım.

# vi /etc/dhcpd.conf

option subnet-mask 255.255.255.0;
option broadcast-address 99.99.99.255;
option domain-name “deneme”;
option domain-name-servers 99.99.99.102;
option routers 99.99.99.102;
ddns-update-style ad-hoc;
default-lease-time 14400;
allow booting;
allow bootp;
next-server 99.99.99.102;
subnet 99.99.99.0 netmask 255.255.255.0 {
range 99.99.99.110 99.99.99.120;
default-lease-time 14400;
max-lease-time 172800;
filename “pxelinux.0″;
}
Yukarıdaki dhcpd konfigürasyonuna göre, AutoYaST sunucumuzun IP’si 99.99.99.102 ve IP taleplerini 99.99.99.110 ile 99.99.99.120 arasında bir adres vererek cevaplayacak. Bu konfigürasyonda allow booting, allow bootp ve next-server 99.99.99.102 satırları pxe boot ile ilgili satırlardır.

# mkdir /pxeboot
# mkdir /pxeboot/linux.cfg
# mkdir /pxeboot/SLES10

Oluşturduğunuz /pxeboot/SLES10 klasörün içince SuSE CD’lerini veya DVD’sini kopyalayın. Eğer DVD içeriğini kopyaladıysanız aşağıdaki default dosyasında install=http://99.99.99.102/klasor/CD1 yerine sadece install=http://99.99.99.102/klasor/ yazın.

# vi /pxeboot/pxelinux.cfg/default

MENU TITLE EMREnin SLES 10 Otomatik Kurulum Menusu
DEFAULT vesamenu.c32
PROMPT 0
label 1
MENU LABEL Sles10 (i386) PXE Network kurulumu
kernel linux
append initrd=initrd install=http://99.99.99.102/klasor/CD1 autoyast=http://99.99.99.102/klasor/autoinst.xml insmod=tg3
insmod=usbcore netwait=10 vga=791 splash=verbose
MENU BACKGROUND benim_logom.png
NOESCAPE 0
ALLOWOPTIONS 0
timeout 100
menu color title 1;31;49 #eeff1010 #cc553333 std
menu color sel 7;37;40 #ff000000 #bbaa9999 all
menu color border 30;44 #ffffffff #00000000 std
menu color pwdheader 31;47 #eeff1010 #20ffffff std
/pxeboot konumunda benim_logom.png ve vesamenu.c32 dosyalarının olması gerekli. vesamenu.c32 dosyasını sisteminizde bulamıyorsanız syslinux-3.31-16 rpm dosyasını yüklemeniz yeterli olacaktır.

# cp /usr/share/syslinux/vesamenu.c32 /pxeboot
# yast instserver
- add
(Source Name kısmına kurulumla ilgili tanımlayıcı bir isim giriniz örneğin SLES10)
Announce as Installation Service with SLP seçeneğini işaretleyin
- Read CD or DVD medium
CD’lerin veya DVD’nin olduğu sürücüyü seçin (veya CD’lerin iso’sunu /SuSE_CDs gibi isimlendirdiğiniz bir klasöre kopyalayabilir ve bu adımda Use ISO Images seçeneğini işaretleyerek iso’ların olduğu klasörü seçebilirsiniz)
- Configure as HTTP source
Directory to Contain Sources kısmına /pxeboot/SLES10/ yazın. Eğer sunucunuzda apache vb bir webserver kurulu değilse kurmanız gerektiğini gösteren bir mesaj göreceksiniz. Kurmanız gerekmekte.
- Directory Alias
klasor yazın
- Finish
# /pxeboot/SLES10/CD1/boot/i386/loader/initrd /pxeboot/
# /pxeboot/SLES10/CD1/boot/i386/loader/linux /pxeboot/
# /pxeboot/SLES10/CD1/boot/i386/loader/message /pxeboot/
# /usr/share/syslinux/pxelinux.0 /pxeboot/
# cp /usr/share/doc/packages/yast2-xml/autoyast.xml /pxeboot/autoinst.xml

Bu kopyalama işlemleri tamamlandıktan sonra /pxeboot klasörünün içeriği aşağıdaki gibi olacaktır

drwxr-xr-x 9 root root 4096 Jan 2 12:32 SLES10/
-rwxrwxrwx 1 root root 34177 Dec 27 09:45 autoinst.xml*
-rw-r–r– 1 root root 10825 Dec 27 11:32 benim_logom.png
-r–r–r– 1 root root 8494631 Dec 16 21:38 initrd
-r–r–r– 1 root root 1258892 Dec 16 21:37 linux
-rwxr-xr-x 1 root root 477 Dec 24 08:51 message*
-rw-r–r– 1 root root 13148 Dec 16 21:38 pxelinux.0
drwxr-xr-x 2 root root 4096 Jan 2 10:34 pxelinux.cfg/
-rwxrwxrwx 1 root root 116256 Dec 27 10:24 vesamenu.c32*
Bu adımda bir kontrol yapmakta fayda var. Sunucu üzerinde bir web browser açarak
http://99.99.99.102/klasor/
yazalım ve kurulum içeriğini web arayüzü ile görüp göremediğimizi kontrol edelim.

Sırada tftp sever kurulumu var. tftp server paketi kurulu değil ise yast veya komut satırrından tftp server’ı kurun. Sonra
# yast tftp-server yazın
- enable işaretleyin
- Boot Image Directory kısmına /pxeboot girin
- Eğer firewall kullanıyorsanız gerekli konfigürasyonu yapın

Son adım olarak autoinst.xml kontrol dosyasının konfigürasyonu işlemi kaldı geriye. Bu dosyanın konfigürasyonu başlı başına bir konu olduğu için bu dokümanda detayına girmeyeceğim. autoinst.xml dosyasında temel anlamda oluşturacağınız içerikten kısaca bahsedelim.

# yast autoyast

- Sol üst köşedeki File ( [Filev] ) menüsüne gelin
- Open, /pxeboot/autoinst.xml seçin
- Software menüsünü genişletin, Package Seleciton ile kurulmasını istediğiniz paketlei seçin
- Network Devices menüsünden IP, hostname, domain, vb bilgileri girin (IP conflict’i engellemek için IP’nin DHCP’den alınması iyi olacaktır)
- Network Services bölümünden servislerle ilgili konfigürasyonları yapın
- System menüsünden Boot Loader ayarlarını yapın
- Security and Users menüsünden grup ve kullanıcıları tanımlayın
- Ve gerekli diğer konfigürasyonları yaparak autoinst.xml dosyasının oluşturulmasını tamamlayın. Bu dosyanın birçok sunucu için ortak özellikleri belirleyeceğinden çok fazla özel ayarlara kaçmamaya gayret gösterin.
- Yine sol üst köşedeki File ( [Filev] ) menüsüne gelin
- Save ederek autoyast’tan çıkın.

Kontrol dosyası (bizim çalışmamızda autoinst.xml) konfigürasyonu ile ilgili daha detaylı bilgiye http://www.suse.de/~ug/autoyast_doc/index.html adresinden ulaşabilirsiniz.

Herşey güzel gittiyse artık ilk testimizi yapmanın zamanı geldi.

Client’ı AutoYaST sunucumuzun DHCP servisinin çalıştığı network’le aynı networke dahil edlim. (Sunucular fiziksel olarak birbirine yakınsa cross kablo kullanmayı tercih edebilirsiniz)

Client’ın bios ayarlarına girerek PXE ile Network boot özelliğini etkinleştirin. İlk olarak network’den boot almasını boot sequence’den ayarlayın veya açılışta gerekli müdahaleyi yaparak bunu sağlayın.

Artık el-ense kombinasyonuyla kurulumu takip edebilirsiniz veya başka şeylerle uğraşabilirsiniz..