Personal Blog of Emre Yaşar

Ramazan Bayramının birinci günü öğleden sonra bayramlıklarımızı çıkarıp yüklendik kamp yükünü. Vurduk kendimizi yollara..

Yedigöller’e önceden birkez daha gitmiştik ama garip yön levhaları yüzünden ana caddeden girişi bulmakta biraz zaman harcadık.

Gideceklere yardımcı olalım:

Ulaşım:

(İstanbul istikametinden gelenler için) Bolu Batı çıkışından otobandan çıkın. 2 veya 3 ışık sonra sol tarafınızda yüksekçe bir Arçelik tabelası göreceksiniz. Işıkları geçip döner kavşaktan geri dönüp bu levhanın solundaki yola girin.

(Devamini okumak icin tiklayin)

Sosyete dağcılığında yeni bir çığır açtık:))))

Mümtaz Çankaya dağevinden sobek kampına Ford Focus yordamıyla çıkmış olmakla birlikte, yağmurlu havalarda asla ve asla tavsiye etmiyorum.

Zira kayganlaşan yol çekici olarak helikopter kullanmanızı gerektirebilir.

Tur şirketleri jeep’lerle gidip gelerek yolu kullanılır hale getirmişler ama arabanızın altından gelen sesler yürek parçalayacaksa yine de yürüyün derim:)

Önemli Not: Yukarıda belirtilen koordinatlar bilgilendirme amaçlı olarak verilmiş yaklaşık değerlerdir. Veriler, arama/kurtarma planlaması, acil durum müdahalesi gibi hayati önem taşıyan operasyonlarda kullanılmamalıdır.

Aladağlar haritası için tıklayınız..

(Devamini okumak icin tiklayin)

Buzul tırmaşması feat. Ekürü

20 Mayıs 2001. Havanın kapaması faaliyet programını bir gün aksattı. Saat 03:04. 4 dk lık gecikme ile 12 kişilik zirve ekibi, tümüyle hazır.

Kamp yerimiz öküz yatağında. 1 saatlik bir yoldan sonra büyük buzulun altındayız. Kar kötü, çok batıyor.

Kramponları takıyoruz. Benimki baglamalı krampon, bence daha iyi. Buzul pek açık değil. Gece iyi kar yagdı. Ama hava açık.

Zirve görünüyor. Buzulda biraz ilerledikten sonra ip birliğine giriyoruz. 3 ip birliği var. 3500 yarığını göremiyoruz. Yarığı geçtiğimize kanaat getirince ip birliğinden çıkıyoruz. 3700 geçitine doğru ilerliyoruz. Kar hala batıyor.

Ekibin bir kısmı 5 dk arkada kaldı. 4-5 kişi dönüşümlü iz açıyoruz.

Sonunda geçitteyiz. Çok esiyor. Çok soğuk. Ekibi bekliyoruz.

Planlanandan 1 saat öndeyiz. Ekibin performansı iyi. Artık güneye iniyoruz. Boylu boyunca çığ parkuru. Çığ testi(!) ve saate de güvenerek emniyet almadan geçiyoruz.

(Devamini okumak icin tiklayin)

2002 Dağlar Yılı - Süphan Zirve Tırmanışı

Ülkemizde dağcılık etkinlikleri ilk kez yabancıların bizim dağlarımıza çıkmasıyla başlamıştır. Bu ilk tırmanışlar dağcılık etkinliklerinden çok bilimsel araştırma temelinde gelişen tırmanışlardır.

İlk Türk dağcısı olarak bilinen isim, Ali Vehbi Türküstün’dür.

Fransa’da Paris’te Tıp öğrenimi yaparken 4 Fransız dağcı arkadaşı ile birlikte 26 Temmuz 1906 günü Alp Dağları ‘nın en yüksek noktası olan Mont Blanc zirvesine tırmandığı bilinmektedir.

Bu tırmanış Türk dağcılık tarihinde bilinen ilk tırmanıştır. Türklerin dağcılık sporuna ilgileri daha çok askeri amaçlı alarak Birinci Dünya Savaşı yıllarında başlamıştır.

Savaş sırasında İtalyan cephesinde Avusturyalı dağcı birliğinin bir tatbikatını izleyen Pertev Paşa, Osmanlı ordusu bünyesinde böyle bir birliğin kurulması için çalışmıştır.

Pertev Paşa’nın isteği üzerine Avusturyalı bir dağcı olan Albay Bilgeri, 5 subay ve 40 Astsubaydan oluşan Türk askerlerine temel dağcılık bilgileri vermiştir.

Miralay ( Albay ) Cemil Cahit Toydemir’ in 1924′te Kayseri’deki Erciyes Dağı zirvesine ( 3.916 m.), yanında 6 subay ve 1 erle birlikte doğu yönünden tırmanışı ile Türkiye’de dağcılık etkinlikleri başlamıştır. Cemil Cahit Toydemir böylece Türkiye dağlarında dağcılık sporunu başlatan ilk kişi olarak kabul edilmiştir.

(Devamini okumak icin tiklayin)